บทที่ 25 อย่ามายุ่งกับคนของหนู

บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงัดลงทันทีราวกับเสียงอื้ออึงของผู้คนในห้างสรรพสินค้าถูกลบหายไปในพริบตา พิมพ์พิศารู้สึกเหมือนอากาศรอบกายเบาบางจนหายใจลำบาก ทรงพลยังคงยืนอยู่เบื้องหน้าในชุดสูทราคาแพงที่ตัดเย็บอย่างประณีต ใบหน้าหล่อเหลาภูมิฐานและรอยยิ้มอบอุ่นที่ประดับอยู่เป็นนิจนั้น ดูเหมือนนักธุรกิจผู้ใจบุญที่...