บทที่ 32 ความคิดถึงไม่มีเสียง

สามวันต่อมา บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์สุดหรูบนชั้นสูงสุดเริ่มแปรเปลี่ยนจากสถานที่กักตัวที่น่าอึดอัด กลายเป็นความคุ้นเคยอย่างช้าๆ ที่ซึมลึกเข้าไปในความรู้สึกของพิมพ์พิศา

เธอเริ่มจดจำกิจวัตรของผู้ชายเจ้าระเบียบอย่างนพัทธ์ได้ขึ้นใจ... แก้วกาแฟเซรามิกสีเข้มของเขาจะต้องวางอยู่ตรงมุมเดิมของเคาน์เตอร์เสมอ เข...