บทที่ 46 แผนร้าย

“รินทร์ แกใจเย็นๆ ก่อนนะ มีอะไรค่อยๆ คุยกัน” พิมพ์พิศาพยายามเอื้อมมือไปแตะแขนอีกฝ่ายเพื่อปลอบโยน

แต่ทันทีที่สัมผัสถูกตัว อัญญารินทร์กลับสะบัดแขนออกอย่างแรงราวกับถูกของร้อน เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นฟังกังวานแต่อ้างว้างจนคนฟังรู้สึกขนลุก

“แกแย่งทุกอย่างไปจากฉันพิมพ์ ทั้งที่นพควรจะเป็นของฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ