บทที่ 50 ทวงคืน

ทันทีที่สายถูกตัด บรรยากาศในห้องก็ดิ่งสู่ความเงียบงันจนน่าอึดอัด

พิมพ์พิศารู้สึกได้ถึงแรงรัดจากอ้อมแขนของทรงพลที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น... มันแน่นจนเธอแทบหายใจไม่ออก

“อา...” เสียงของเธอสั่นพร่า

ทว่าทรงพลกลับไม่ฟัง สายตาเย็นชาของเขายังคงจับจ้องโทรศัพท์ในมือก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอ

“เด็กมันโตแล้วจริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ