บทที่ 52 ฉันไม่ได้ แกก็ไม่ได้

“คุณนพ!!”

พิมพ์พิศากรีดร้องสุดเสียงเมื่อเห็นปลายกระบอกปืนตวัดเล็งไปที่นพัทธ์ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก... เร็วเกินกว่าที่ใครจะทันขยับตัว

ปัง!

เสียงปืนกัมปนาทสะท้อนก้องห้อง พิมพ์พิศาหลับตาปี๋ด้วยความกลัวจับใจทว่าเสียงร้องโหยหวนที่ตามมากลับไม่ใช่ของชายหนุ่ม

“อ๊ากกก!”

ลูกน้องของทรงพลร้องลั่น ปืนในมื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ