บทที่ 62 คนเดียวที่ห่วง

“เดี๋ยวก่อน...” เธอหยิบรูปขึ้นมาดูใกล้ๆ มือเริ่มสั่นระริก

“พิมพ์?” นพัทธ์เรียกเบาๆ

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองทุกคน ใบหน้าซีดเผือด “พิมพ์เคยเห็นเขา...”

“อะไรนะ”

“พิมพ์จำได้ค่ะ” น้ำเสียงของเธอสั่น “ผู้ชายคนนี้... คือคนเดียวกับที่ยืนอยู่หน้าคอนโดวันนั้น”

ทั้งห้องเงียบกริบ นพัทธ์ลุกพรวดขึ้นทันที “คุณแน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ