บทที่ 64 ความจริง

นพัทธ์สบตาพิมพ์พิศาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหมุนตัววิ่งออกจากห้องพักฟื้นไปอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าของเขาไกลออกไปตามโถงทางเดิน ทิ้งความเงียบและแรงกดดันมหาศาลไว้เบื้องหลัง พิมพ์พิศายืนกำมือแน่น หยาดน้ำตาแห่งความกังวลไหลร่วงลงมาอย่างห้ามไม่อยู่

“ธีร์... คุณจะไม่ทำอะไรเลยเหรอคะ” พิมพ์พิศาหันไปหาศัลยแพทย์ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ