บทที่ 66 เกินกว่าจะรับไหว

“ทำไมต้องหลบตาพิมพ์ด้วยคะ...” เสียงของเธอสั่นจนแทบพูดไม่เป็นประโยค “คุณนพที่พิมพ์รู้จักไม่ใช่คนแบบนี้ ในซองเอกสารนั่นมีอะไร หรือเกิดอะไรขึ้นบนดาดฟ้า คุณถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้”

นพัทธ์ได้แต่นิ่งเงียบ ในใจของเขาเหมือนถูกบดขยันจนไม่เหลือชิ้นดี ยิ่งเห็นพิมพ์พิศาน้ำตาที่คลออยู่ที่หน่วยตาคู่นั้น เขายิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ