บทที่ 74 ขอเวลา

หญิงสาวหันกลับมามองนพัทธ์ ชายหนุ่มยืนนิ่ง น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้งใจ พิมพ์พิศาเดินเข้าไปหาเขาช้า ๆ

“คุณนพคะ...” พิมพ์พิศาฝืนยิ้มบาง ๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม “พิมพ์ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่คุณทำเพื่อพิมพ์นะคะ... แต่ตอนนี้ ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามกฎหมายเถอะค่ะ พิมพ์ขอเวลา... ขอเวลาให้พิมพ์ได้เยียวยาหัวใจต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ