บทที่ 95 หน้าที่ก็สำคัญ

นพัทธ์เงยหน้าขึ้นมา แววตาคู่คมฉ่ำปรือไปด้วยแรงเสน่หา ชายหนุ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนเองออกจนหมดสิ้น ก่อนจะขยับกายเข้าแทรกกลางระหว่างขาเรียวสวย ชายหนุ่มจับความต้องการที่ขยายตัวเต็มเหยียดจ่อเข้าหาช่องทางรักชุ่มฉ่ำ สบตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งอารมณ์รัก

"มองหน้าผมนะพิมพ์... ผมรักคุณ"

สิ้นคำบอกรั...