บทที่ 13 ตอนที่ 13 หนีเสี่ยบ้าตัณหา
"นังตัวดี วันนั้นมึงทำกูเจ็บแสบมาก วันนี้กูจะคิดบัญชีรวบยอดทั้งมึงทั้งนังนี่เลย!"
มันพุ่งเข้ามาหมายจะตะครุบตัวณิชา ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง...
"มีเรื่องอะไรกัน!" เสียงทรงอำนาจของ 'ชวิศ' ที่เพิ่งขอตัวเดินมาเข้าห้องน้ำ ก็ดังขึ้นทางด้านหลัง ชายหนุ่มก้าวฉับๆ เข้ามาขวางหน้าณิชาและผู้หญิงคนนั้นเอาไว้ทันที แววตาของเขาดุดันและเอาเรื่อง
เสี่ยไพศาลชะงักฝีเท้าเบิกตากว้าง ทันทีที่เห็นว่าคนที่เข้ามาขวางคือ ชวิศ หนึ่งในกลุ่มนักธุรกิจทรงอิทธิพลและเป็นเพื่อนสนิทของพีรดนย์ มันรู้ทันทีว่าถ้ามีเรื่องด้วย ตัวเองต้องจบไม่สวยแน่
"ฝากไว้ก่อนเถอะพวกมึง!" มันชี้หน้าคาดโทษ ก่อนจะรีบหมุนตัววิ่งหนีหายไปทางบันไดหนีไฟอย่างไม่คิดชีวิตเมื่อความวุ่นวายสงบลง ชวิศหันกลับมามองคนของเพื่อนสนิท
"เป็นอะไรไหมณิชา"
"ณิไม่เป็นไรค่ะ แต่เธอคนนี้..."
ณิชาหันไปมองผู้หญิงที่เธอเพิ่งช่วยไว้ หญิงสาวคนนั้นทรุดตัวลงไปนั่งกองกับพื้น ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ใบหน้าแดงก่ำ หอบหายใจผะแผ่ว มือเล็กจิกขย้ำคอเสื้อของตัวเองราวกับคนกำลังจะขาดใจ
"ร้อน... ช่วยด้วย... เกิดอะไรขึ้นกับฉันนี่ ทรมานเหลือเกิน..."
เสียงหวานครางกระเส่า ดวงตาฉ่ำเยิ้มไร้สติ ณิชาเบิกตากว้าง อาการแบบนี้... เหงื่อแตกซ่าน ตัวร้อนเป็นไฟ และลมหายใจที่ผิดปกติ... มันคือ 'ยาปลูกกำหนัด' แบบเดียวกับที่เธอเคยโดนไม่มีผิด!
ไอ้เสี่ยเลวนั่นมันใช้วิธีสกปรกนี้อีกแล้ว!
"คุณชวิศคะ!" ณิชาเงยหน้าขึ้นมองชวิศด้วยแววตาตื่นตระหนกและเว้าวอน
"ช่วยคุณผู้หญิงท่านนี้ด้วยนะคะ! เธอโดนยาแบบเดียวกับที่ณิเคยโดน... ปล่อยเธอไว้แบบนี้ไม่ได้นะคะ คุณชวิศต้องช่วยเธอนะคะ!"
ชวิศขมวดคิ้วมุ่น ก้มลงมองร่างบอบบางของ 'อริสา' ที่กำลังมีอาการไม่สู้จะดีนัก สายตาคมกริบของชายหนุ่มผู้แสนเย็นชาสั่นไหวไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำบางอย่างลงไป..
.นั่นคือเขาช้อนอุ้มร่างบางขึ้น แล้วหันมาบอกกับ ณิชา
“ณิชา..ฝากคุณบอกไอ้พชรกับไอ้พีด้วยนะผมต้องพาเธอไปโรงพยาบาล”
“ได้ค่ะ!....คุณชวิศรีบไปเถอะค่ะ”
“อืม... ช่วยด้วย... ฉันต้องการ... ช่วยฉันที” เสียงกระซิบแหบพร่าดังชิดริมหู ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดต้นคอจนชายหนุ่มขนลุกซู่ แขนเรียวเล็กโอบรัดเขาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก พยายามโน้มใบหน้าคมคายของเขาลงมาหา
“นี่เธอ... อย่าทำแบบนี้นะ ปล่อย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
ชวิศพยายามขืนตัวออกเพื่อที่จะยัดเธอเข้าไปในรถสปอร์ตหรู แต่ในสถานการณ์ที่แนบชิดกันแบบนี้ มือไม้ของเจ้าหล่อนดูจะเหนียวยิ่งกว่าตุ๊กแกเสียอีก กลิ่นหอมละมุนจากตัวเธอผสมกับความนุ่มนิ่มของหน้าอกที่เบียดชิดอยู่กับอกกว้าง ทำเอาสติสัมปชัญญะของนักธุรกิจหนุ่มเริ่มแกว่ง
“ยัยเด็กบ้านี่! สงสัยต้องเอาเทปมาปิดมือไว้แล้วมั๊ง ขืนปล่อยให้วาดมือสะเปะสะปะไปทั่วแบบนี้มีหวังได้เป็นผีเฝ้าทางเป็นแน่ แต่แล้ว”...ชวิศบ่นพร้อมกับกัดฟันกรอด แต่แล้ว
“เฮ้ย!!!” ชวิศสะดุ้งโหยงสุดตัว ร้องเสียงหลง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจปนเสียววาบ เมื่อมือเล็กคว้าหมับเข้าที่เป้ากางเกงของเขาอย่างจัง!
เขารีบตะครุบมือของเธอไว้แทบไม่ทัน หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เดชะบุณที่ยังไม่ทันได้ออกรถ
“เกือบไปแล้วไหมล่ะ! ถ้าบีบกล่องดวงใจฉันแรงกว่านี้ เธอต้องชดใช้ฉันทั้งชีวิตแน่ยัยเด็กบ้านี่ ลูกเมียฉันก็ยังไม่ทันจะมีกับเขาด้วยสิ!” .. .เขาเอ็ดตะโรเสียงเข้ม แต่หน้ากลับแดงเถือกไปจนถึงใบหู ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคนอะนะ ระดับเขาก็คาสโนว่าตัวพ่อ แต่กับยัยเด็กผู้หญิงตรงหน้านี่ทำไมถึงมีแรงดึงดูดเขาได้ขนาดนี้นะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว หรือจะยอมเป็นยาถอนพิษให้เธอดีวะ
เพราะไม่รู้จะพาเธอไปส่งที่ไหน เท่าที่ดูเธอก็น่าจะยังเรียนมหาลัยอยู่ พาไปที่เพนเฮาส์ก่อนดีกว่า ..ฮื้ย...หรือว่ามันจะซ้ำรอยณิชากับไอ้พี่หรือเปล่าวะ!..
“คุณ..ช่วยฉันด้วย “. .ขณะที่พูด มือบางเริ่มดึงทึ้งชุดราตรีของตัวเองออก
“เฮ้ยคุณ!...ใจเย็นๆก่อนใจเย็นๆ” วินาทีนั้นเข้าตัดสินใจหักพวงมาลัยเข้าซอยพร้อมพงษ์ด้านหน้าทันที เมื่อขับขึ้นมาจอดที่ชั้น vip เขาก็ช้อนร่างบาง แบบกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปเข้าลิฟต์ส่วนตัวไปยังชั้นของตัวเอง คนตัวเล็กในอ้อมแขนก็รุกเร้าไม่หยุด ความอวบใหญ่ที่กลางกายปวดหนึบจนแทบระเบิด ทำเอาเขาต้องขบฟันจนเส้นเลือดปูดโปนเป็นสันนูน ทันที่ที่สแกนดอร์ล็อกเสร็จเข้ารีบใช้เท้าดันประตูให้ปิดอย่างว่องไว แล้วพยายามวางร่างที่อ่อนระทดระทวยในมือลง ทว่าคนไร้ซึ่งสติ ใช้จังหวะที่เขาเผลอ กระชากแขนเขาอย่างแรงจนใบหน้าของคะมำลงมา
ริมฝีปากนุ่มร้อนจัดประกบเข้ากับริมฝีปากหยักลึกของเขาทันที อริสา กอดรัดเขาไว้แน่น พยายามซุกไซ้และจูบเขาด้วยสัญชาตญาณที่ถูกกระตุ้นจากฤทธิ์ยา
เธอพยายามจะสอดแทรกลิ้นเข้ามา แต่ท่าทางเงอะงะไม่ประสีประสานั้นกลับยิ่งปลุกปั่นความรู้สึกดิบเถื่อนในตัวของผู้ชายอกสามศอกให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ความอวบใหญ่ ที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้กางเกงเนื้อดี มันอึดอัดจนปวดหนึบและขยายขนาดจนคับตึงไปหมด ความเป็นสุภาพบุรุษและความถูกต้องกำลังตีกันยุ่งเหยิงในหัว
แต่ความหวานล้ำจากริมฝีปากเล็กที่กำลังเผยอรออย่างเรียกร้องนั้น มันเกินกว่าที่ความอดทนของผู้ชายคนหนึ่งจะต้านทานไหว เขาตัดสินใจเลิกขัดขืน แต่กลับเป็นฝ่ายรุกเร้าเรียกร้องจากเธอแทน ริมฝีปากร้อนผ่าวบดเบียดตอบโต้กลับไปอย่างเร่าร้อนไม่แพ้กัน เขาสอดลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากหวาน ตวัดต้อนลิ้นเล็กที่พยายามจูบตอบอย่างหยอกล้อ
