บทที่ 4 บาดเจ็บ

บทที่4

บาดเจ็บ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูบวกกับเสียงฝีเท้าที่วิ่งเข้ามาด้วยความรีบร้อนก่อนจะมาหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานของเจ้านาย

“นายครับแย่แล้วครับ” เสียงของลูกน้องคนสนิทเอ่ยออกมาด้วยความร้อนรน 

“มีอะไรพล วิ่งตาตื่นมาเชียว” ชายหนุ่มร่างกำยำหน้าคมเข้มคนนี้เขาคือ ศิลา พิเชษฐ์เดชา เขาคนนี้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นนายหัวของอาณาจักรธารศิลา ในตอนนี้เขาส่งสายตาสงสัยตามองหมาที่คนสนิทด้วยความน่าเกรงขาม 

“คือว่า…ตอนนี้คุณธารเกิดอุบัติเหตุครับ” 

“ว่ายังไงนะ” 

“คุณธารกับคุณแพงเกิดอุบัติเหตุ ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลครับ” พลพลเอ่ยออกมาก่อนจะก้มหน้าเบาๆ 

“รีบจองตั๋วเครื่องบินไฟท์ที่เร็วที่สุดเดี๋ยวนี้!!”

“ครับ” 

ความกังวลแล่นถาโถมผ่านใบหน้าของชายหนุ่ม เมื่อได้ยินว่าน้องสาวคนเดียวและแฟนสาวเกิดอุบัติเหตุ ไม่ทันที่เขาจะได้ออกจากห้องทำงาน แฟนสาวของเขาก็ส่งคลิปวิดีโอภาพเหตุการณ์มาให้ ศิลาเปิดดูคลิปขาวดำที่เห็นภาพชัดเจนก่อนจะกำมือแน่น

เขาไม่รอช้ารีบคว้ากุญแจรถคันโปรดเหยียบตรงไปยังสนามบินทันที ในตอนนี้เขาคิดเพียงอย่างเดียวว่าต้องไปถึงให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะไม่ให้เกิดเรื่องเลวร้ายไปมากกว่านี้ 


เสียงล้อของเปลฉุกเฉินดังขึ้นรวมกับเสียงฝีเท้าของบุรุษพยาบาลที่วิ่งขนาบข้าง ร่างของดาราสาวอย่างชลดาที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเปล รวมถึงร่างของหญิงสาวที่เธอช่วยเหลือที่ถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉินไปพร้อมกัน 

“ญาติคนไข้รอข้างนอกนะครับ” เสียงบุรุษพยาบาลกล่าวบอกผู้จัดการและดาราเพื่อนสาวที่เพิ่งรู้ข่าวและรีบมาถึง 

“เอายังไงดีเจ๊ ยายมินจะเป็นอะไรหรือเปล่า” สุชาดาเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นคอ 

“เมื่อกี้พี่ลงไปที่เกิดเหตุ ตำรวจบอกว่ากล้องหน้ารถของฝั่งนั้นถูกความเสียหายจากไฟ แต่ยังกู้ข้อมูลข้างในมาได้อยู่ ส่วนกล้องหน้ารถของยายมินจับภาพได้ว่าเขาพุ่งมาชน” 

“หวังว่ายัยมินคนไม่เป็นไรนะ” 

เมื่อความเงียบเข้าปกคลุม จู่ๆก็มีหญิงสาวอีกคนวิ่งเข้ามา 

“ศิลาคะ ตอนนี้แพงถึงโรงพยาบาลแล้วนะคะ คุณรีบมานะ ตอนนี้น้องหมดสติไม่รู้เรื่องเลย” 

(“ผมกำลังรีบไป คุณรออยู่ตรงนั้นนะ คู่กรณียังอยู่หรือเปล่า”) 

“เขาก็อยู่ในห้องค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรมากไหมเหมือนกัน คุณรีบมานะคะ ตอนนี้ฉันกลัว” 

(“ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวผมจะรีบไป”) 

หลังจากสิ้นเสียงของชายหนุ่มสายจะถูกตัดไป แพงอาภากยิ้มขึ้นมุมปาก ตอนนี้เธอเดินออกไปอย่างไม่หันกลับมามอง 


แสงจากดวงอาทิตย์ทอดยาวส่องผ่านกระจกหน้าต่างของโรงพยาบาล ชลดาที่อยู่ในเสื้อผ้าของคนป่วยค่อยๆลืมตาขึ้นมาหลังจากหลับไปหลายชั่วโมง 

“มินตื่นแล้วหรือ เป็นยังไงบ้างแก” สุชาดารีบเข้ามาถามไถ่อาการทันที 

“น้ำ.. หิวน้ำ” เมื่อได้ยินแบบนั้นอีกฝ่ายก็รีบหยิบน้ำขึ้นมาประคองให้กับชลดาทันที 

“เดี๋ยวพี่ไปเรียกหมอก่อนนะ” พูดจบพีรภัทรก็รีบเดินออกไป 

“เป็นไงบ้างแก คุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก” สุชาดาเอ่ย 

“มิน ตื่นแล้วหรือลูกเจ็บมากมั้ยลูก” เจ้าสัวชูชัยที่พึ่งเข้ามาก็วิ่งมาดูลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

“มินไม่เป็นไรค่ะ แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไงบ้าง” ชลดาเอ่ยถาม 

“เป็นห่วงคนอื่นอยู่นั่นแหละ ตัวเองโดนชนแท้ๆ ยังจะไปช่วยเขาอีก โชคดีที่แค่หัวแตกไม่งั้นพ่อคงใจสลาย” เจ้าสัวชูชัยเอ่ยเบาๆด้วยน้ำเสียงดุเล็กน้อย

“ก็เขากำลังตกอยู่ในอันตรายนิคะ มินเห็นก็ต้องช่วยสิ” 

“เอาเถอะ เรื่องนั้นพ่อจัดการให้เรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องคิดมาก” เจ้าสัวชูชัยลูบศีรษะลูกสาวเบาๆ 

“มินแต่ตอนนี้ข่าวแกอ่ะ ดังทั่วเลย แต่ภาพที่ออกมามันน่าจะเป็นภาพตัดต่อเพราะในภาพนั้นเห็นว่ารถของแกขับพุ่งชนรถของอีกฝ่าย ดีที่ภาพกล้องวงจรปิดของรถแกน่าจะจับภาพได้ว่ารถคันนั้นเข้ามาพุ่งชนขณะที่แกติดไฟแดง แต่ตอนนี้ไฟล์เสียหายหนักมากต้องให้ฝ่ายเทคนิคจัดการให้” สุชาดาเผยสีหน้ากังวล

“เดี๋ยวเรากู้ไฟล์แล้วไปชี้แจ้งกับนักข่าวก็ได้นิ ทำไมแกถึงทำหน้าเคลียดแบบนั้นล่ะ” ชลดาเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ก็ผู้หญิงที่อยู่ในรถอีกคน ดันบอกว่าแกเมาแล้วขับแล้วพุ่งมาชนพวกเขา เขาให้คลิปที่ถูกตัดต่อให้นักข่าวไปแล้ว” 

“แล้วเราเอาหลักฐานให้เขาดูไม่ได้หรือ” 

“หลักฐานของเราต้องรอเตรียมให้พร้อม แต่ฝั่งนั้นเขาเอาภาพที่แกกินเลี้ยงในงานมาเปิดโชว์ ตอนนี้กระแสโจมตีแกหนักมาก” สุชาดาเอ่ยพลางถอนหายใจ

“แต่นั่นมันน้ำผสมไม่ใช่หรือ ฉันแพ้แอลกอฮอล์แกก็รู้” ชลดาตกใจออกมา

“ใช่ แต่ก็หยั่งว่า แกมีชื่อเสียง ตอนนี้มันก็เลยเกิดอะไรแบบนี้ พี่บีก็เลยอยากให้แกพักรักษาตัวสักสองเดือนสามเดือน แกโอเคใช่ไหม” 

“ถ้ามันมีผลกระทบต่อค่ายฉันก็โอเค ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้มันมาทำลายภาพลักษณ์ของพี่บีแล้วก็ตัวแกด้วย” ชลดาเอ่ย 

“ฉันไม่มีปัญหาหรอก แต่แกนี่สิ เพิ่งเข้าวงการมาแท้ๆ ก็ต้องมาเจอใครก็ไม่รู้ทำแบบนี้” สุชาดาทำหน้าไม่พอใจ

“เดี๋ยวเรากู้ไฟล์หน้ารถมาได้หมด ความจริงก็คงปรากฏเองแหละ” 

“แยกไฟแดงนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด แต่แถวนั้นยังมีบ้านคนอยู่ ฉันให้คนไปติดต่อเขากล้องวงจรปิดแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะให้ความร่วมมือหรือเปล่า”

“เอาเถอะ ก็ถือว่าได้พักผ่อน” ชลดายิ้ม

“ตอนนี้พักกกผ่อนเถอะลูก อย่าคิดมากเรื่องนี้เลย พ่อจะช่วยจัดการเรื่องข่าวให้เอง” เจ้าสัวชูชัยเอ่ยออกมา

“ขอบคุณค่ะพ่อ”


ผ่านไปสองเดือนหลังจากเกิดอุบัติเหตุ คดีที่เกิดขึ้นก็ยังไม่คลี่คลาย แต่เรื่องนี้ก็เงียบหายไปเพราะเจ้าสัวชูชัยได้สั่งปิดข่าวเพราะไม่อยากให้ลูกสาวเกิดความวิตกกังวล 

ตอนนี้ชลดากลับไปทำงานปกติ แต่ช่วงนี้เธอยังไม่ได้รับงานแสดงเพราะร่างกายยังไม่หายดี 

“มีงานพรีเซ็นเตอร์เข้าจะรับไหม” พีรภัทรเอ่ยถาม 

“ได้นะคะ มินไม่ติด” ชลดาเอ่ย 

“แต่ในสัญญา เขาระบุมาว่าเรื่องนี้จะต้องเก็บเป็นความลับ” พีรภัทรอ่านสัญญา 

“มันเกี่ยวกับอะไรเหรอคะ” ชลดาทำหน้าสงสัย 

“เป็นโปรโมทรีสอร์ทน่ะ อยู่สุราษฎร์ธานี เขาบอกว่าอยากให้มินไปเป็นพรีเซ็นเตอร์ แต่เรื่องนี้เขาขอปิดเป็นความลับก่อน เพราะอยากจะให้การถ่ายทำเงียบที่สุด  ตอนเปิดตัวจะได้เซอร์ไพรส์”

“พี่บีคิดว่ายังไงคะ” 

“ก็ดีนะ เขาให้ค่าตัวตั้ง 10 ล้าน”

“อะไรนะคะ 10 ล้านเลยหรือ” 

“ใช่ เขาบอกว่าเขาจะทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวให้แก่ต่างชาติน่ะ แต่พี่อ่านรายละเอียดทั้งหมดแล้วมันก็โอเคนะ ถ้ามินสนใจเราก็จะเซ็นสัญญา” 

“ถ้าพี่บีว่าโอเค มินก็โอเคค่ะ” 

“งั้นพี่ตอบตกลงเขาเลยนะ”

“ค่ะ” 

หลังจากที่พีรภัทรคุยรายละเอียดกับผู้ว่าจ้างงานเรียบร้อยแล้ว ทางเจ้าของบริษัทก็ส่งตั๋วเครื่องบินไฟล์ที่เร็วที่สุดมาให้กับทั้งคู่ในทันที

บทก่อนหน้า
บทถัดไป