บทที่ 20 ขอดามใจ

บนโซฟาในคลินิกที่เงียบสงัด บทเพลงแห่งความเร่าร้อนได้สิ้นสุดลง ทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจที่ผสานกัน และเสียงฝนที่ยังคงพร่างพรมอยู่ภายนอก

ธันวาเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูที่วางอยู่ใกล้ๆ อย่างรวดเร็ว เขาค่อยๆ บรรจงเช็ดทำความสะอาดคราบน้ำกามที่ไหลเอ่อออกมาจากช่องทางรักของขวัญรวินทร์ อย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ