บทที่ 40 ฝากหัวใจไว้ที่เธอ

เขาหันไปมองคณินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ก่อนจะหันกลับมามองเหล่าบรรดาแขกที่นั่งกันอยู่ด้านล่างของเวทีอีกครั้ง

“ผมเป็นคุณพ่อที่เลี้ยงมาด้วยตัวเองตั้งแต่ลูกชายอายุได้สองขวบ หลังจากที่ภรรยาของผมได้จากไป คณินเป็นทั้งลูกชาย เป็นทั้งเพื่อน และเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผมมาตลอดเกือบทั้งชีวิต” เสียงของเจ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ