บทที่ 23 เกรงใจกันบ้าง NC++

“ฮัลโหลค่ะ” มายูเอ่ยปากพูดออกไปพร้อมกับดัดเสียงห้าวเพราะกลัวพวกพี่เขาจำเสียงของเธอได้

(ถ้าเสร็จกันแล้วและเพื่อนผมไม่ไหวให้มันนอนที่นั่นเลยนะครับ) เสียงนี้น่าจะเป็นเสียงของพี่เสือ

“ค่ะ..”

และในระหว่างที่ฉันกำลังจดจ่ออยู่กับการคุยสายกับเพื่อนของเขา พี่มิวนิคก็ได้เริ่มทำเรื่องทุเรศกับร่างกายฉัน เขาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ