บทที่ 2 ตอนที่1.2 นี่หรือชีวิตดีๆ2
วูบหนึ่งของความคิดบอกเธอว่า ตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะเสียแล้ว อยู่ต่อไปก็ไร้ประโยชน์ คนพวกนั้นจงใจใส่ร้ายเธอตั้งแต่แรก พวกเขาไม่คิดจะตรวจสอบเอกสารเหล่านั้นด้วยซ้ำ
แก้วอัปสร เกิดมาในครอบครัวที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น แม่ไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอเกิดมาตั้งแต่แรก ชีวิตของเธอก็ดำเนินมาอย่างยากลำบาก แต่เธอก็กัดฟันสู้มาโดยตลอด
แม่ไม่มีเงินส่งเรียนก็ปากกัดตีนถีบทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนจนจบ กระทั่งได้งานที่บริษัทแห่งนี้ และเติบโตในหน้าที่การงานอย่างรวดเร็วด้วยความสามารถของตัวเองล้วนๆ
แก้วอัปสรเสี่ยงตายมาแล้วหลายครั้ง จากพวกแก๊งทวงหนี้ที่แม่กู้มายุ่งเหยิงอีรุงตังนังไปหมด ส่วนหนึ่งที่แก้วอัปสรไม่ร่ำรวยมั่งมีเสียที ก็เพราะเงินที่หามาได้ถูกละลายหายไปกับครอบครัวจนหมด
"อยู่ต่อไปก็ต้องเหนื่อย จริงๆ ก็เหนื่อยมานานแล้วนะแก้ว" เธอพูดไปพร้อมกับขยับตัวเข้าประชิดราวสะพานมากขึ้น ตอนนี้หญิงสาวอยู่ในสภาพที่พร้อมจะกระโดดลงจากสะพาน และความคิดในหัวของคนสิ้นหวังแล้วทุกสิ่งก็วนเวียนอยู่แค่นั้น
หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เธอไม่กล้าพอที่จะทำอย่างนั้น ยังมีความฝันอีกหลายอย่างที่ยังทำไม่สำเร็จ แก้วอัปสรปาดน้ำตาพยายามคิดหาทางออก
แต่ทว่า...เธอกลับพบเพียงทางตัน ไม่มีทางเสียเลยที่จะฟ้องชนะบริษัทได้ มดปลวกตัวเล็กๆ อย่างเธอจะเอาเงินจากไหนไปสู้คดีกัน
"พระเจ้าท่านเกลียดอะไรหนูเหรอคะ ถึงได้ทำให้หนูเกิดมาแล้วส่งแต่ปัญหามาให้ ชีวิตนี้ไม่เคยได้อยู่อย่างสุขสบายเลย ฮือ..."
รถที่แล่นผ่านไปมาบนถนนไม่มีสักคันที่จะสนใจหญิงสาวที่นั่งร้องไห้อยู่ริมสะพาน
แก้วอัปสรพยายามคิดหาชื่อของใครสักคน ที่จะช่วยรับฟังปัญหาชีวิตของเธอและช่วยชี้ทางสว่าง แต่ก็พบว่าไม่มีเลย ไม่มีใครสักคนที่จะเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้เธอได้ โดยเฉพาะกับเรื่องเงิน
ยิ่งคิดก็เหมือนจะยิ่งเจอแต่ปัญหา น้ำตายังคงไหลอาบใบหน้าของเธอเป็นสาย ผสมกับเม็ดฝนที่เปียกโชกผมและเสื้อผ้า หญิงสาวรู้สึกราวกับว่าเธอเดินมาถึงจุดสิ้นสุดของชีวิตแล้ว
เหมือนกับแต้มบุญทั้งหมดในชีวิตได้ถูกใช้ไปจนไม่เหลืออีกแล้ว
เวลาดูเหมือนจะหยุดเดินขณะที่เธอยังคงหลงอยู่ในวังวนของความเศร้าโศก เสียงของเม็ดฝนที่ตกลงมาเริ่มจะไม่ได้ยินเพราะอาการหูอื้อ
แต่ละหยดที่สัมผัสผิวของเธอ และแต่ละหยดที่เคล้าไปกับน้ำตา มันสะท้อนถึงความเจ็บปวดภายในใจของเธอราวกับถูกเข็มนับร้อยนับพันทิ่มแทงกาย เป็นการย้ำเตือนถึงความโหดร้ายที่เธอต้องเผชิญ
ความคิดที่อยากตายถาโถมใส่แก้วอัปสรอีกครั้ง เธอชั่งน้ำหนักของความฝัน ความหวัง และถ่วงอีกฝั่งของตราชั่งด้วยความจริงที่ว่า...
ภาพชีวิตแสนยากลำบาก
ภาพความสุขที่เกิดขึ้นน้อยครั้งจนนับครั้งได้
และภาพความสำเร็จที่ไม่เคยได้มาง่ายๆ เหมือนอย่างใครเขา
สิ่งเหล่านี้เล่นซ้ำวนไปวนมาอยู่อย่างนั้น ราวกับว่าสนับสนุนความคิดฝั่งของความจริง ว่าต่อให้เธอลุกขึ้นสู้ ผลลัพธ์ก็จะเหมือนที่ผ่านมา
เด็กสาวที่โตมาในครอบครัวยากไร้ พ่อแม่ไม่ได้ให้ความรักความอบอุ่น แต่ถึงกระนั้น เธอก็พยายามครองตัวให้ไปได้สูง เติบโตมามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นขึ้นด้วยความหวังและแรงศรัทธาที่อยากหลุดพ้นจากความยากจน แก้วอัปสรจึงตั้งใจร่ำเรียนจนจบสูง หางานได้เป็นบริษัทใหญ่ มีตำแหน่งงานที่สูงอย่างที่หวัง
แต่สุดท้าย มันก็ไม่ได้การันตีว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข
ถึงจะเคยสุขก็สุขได้เพียงไม่นาน แก้วอัปสรรู้สึกเหมือนว่า ตัวเธอนั้นได้ไต่ภูเขาสูงชันขึ้นไปจนเห็นวิวทิวทัศน์ที่งดงาม
แต่ขณะที่เธอกำลังชื่นชมความงามของความสำเร็จอยู่นั้น จู่ๆ ก็ถูกผลักให้ตกลงมาจากยอดเขา ดิ่งลงสู่ก้นเหวอย่างไร้หนทางที่จะไต่กลับขึ้นไป
ความรู้สึกในตอนนี้มันมีหลากหลายอารมณ์ ทั้งโกรธแค้นทั้งเสียใจ และมีอีกหลายๆ ทั้งทับถมเต็มไปหมด ความเจ็บปวดที่เกิดจากความอยุติธรรมมันทำให้แก้วอัปสรทรมาน
ซึ่งก็คงเหมือนกับคำที่ว่า... ยิ่งตกจากที่สูงมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น
สัจธรรมนี้ควรจะทำให้แก้วอัปสรลุกขึ้นสู้
แต่เปล่าเลย...
เธอกลับเลือกความตายอีกครั้ง
ร่างบางที่เปียกชุ่มไปด้วยสายฝนลุกยืนขึ้น และเกาะราวสะพานอีกครั้งในท่าเตรียมพร้อมกระโดด
แต่ความลังเลก็ยังก่อตัวขัดขวางเธอไม่หยุดหย่อน เสียงกระซิบจากร่างกายบอกเธอว่าการตกลงไปในแม่น้ำนี้ ความตายจะเป็นสิ่งเดียวที่เธอจะได้เจอ
แก้วอัปสรเคยจมน้ำมาแล้วตอนเด็กๆ เธอจำได้ดีว่าความรู้สึกที่จมอยู่ใต้น้ำมันทรมานเพียงใด
"แก้ว แกต้องการกระโดดลงไปเพื่อตายไม่ใช่หรือไง อย่ากลัวไปสิ แค่โดดมันก็จบแล้ว"
ริมฝีปากนั้นพึมพำแทบไร้สุ้มเสียง รองเท้าหุ้มส้นถูกถอดออก เท้าเปลือยเปล่าสัมผัสพื้นปูนเย็นเชียบ สองมือข้างลำตัวกอบกำแน่น หวังจะช่วยปลุกความกล้าในตัวออกมา
แก้วอัปสรหลับตาลงสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด
เธอตัดสินใจปีนขึ้นไปที่ขอบราวสะพาน
ไม่ลังเล...
ไม่ห่วงอะไรอีกแล้ว...
+++
ไม่รู้เรื่องใหม่นี้จะถูกใจคุณรี้ดไหม แต่ก็ขอความเอ็นดูด้วยนะคะ ขอคอมเม้นให้ไรท์ชื่นใจหน่อย กลัวไม่สนุก 😅😅
สำหรับท่านใดที่ยังไม่เคยอ่านผลงานของไรท์ ขอฝากแนวรักดราม่าเข้มข้น เรื่อง "ย่ำยีรัก" ด้วยค่ะ และแนวโรมานซ์สายฟินไม่ควรพลาด เรื่อง "สุดจะใคร่"❤❤
