บทที่ 15 บทที่ 14 ทำลาย

บทที่ 14 ทำลาย

เสียงหัวเราะดังมาโต๊ะด้านหลังมุมที่เขาเดินหายไป ญานิดามองขนมหวานที่ถูกนำมาเสิร์ฟเธอไม่ได้เป็นคนสั่งจึงปล่อยให้ไอศกรีมมันละลายไปแบบนั้น

เวลาผ่านไปนานเกือบครึ่งชั่วโมง เธอก็นั่งรอเขานิ่ง ๆ จนหญิงสาวรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำจึงหันหาทางที่จะเดินไป แต่แล้วสายตากลับจดจ้องอยู่ที่โต๊ะด้านหลังแทน...