บทที่ 18 บทที่ 17 แวะเวียนมาดู

บทที่ 17 แวะเวียนมาดู

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ในความทรงจำของญานิดาแล้ว...เหมือนกับว่าทุกอย่างพึ่งพ้นไปเมื่อวาน ความอาลัยจาก ๆ ถึงคนที่ไม่เคยแยแสถึงการมีชีวิตอยู่ของลูกสาวเธอ

ไม่มีสักครั้งที่เขาจะโทรมาถามไถ่...ลูกเป็นยังไง จะคลอดเดือนไหน และเธอสบายดีหรือเปล่า ญานิดายกยิ้มใช้ฝ่ามือลูบหน้าท้องอาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ