บทที่ 25 บทที่ 24 ความช่วยเหลือ

บทที่ 24 ความช่วยเหลือ

น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลทะลักออกมาโดยไร้เสียงสะอื้น ทุกวินาทีของเธอในห้องคับแคบในสถานีตำรวจมันทำให้ญานิดาหายใจไม่ออกแทบจะตลอดเวลา หัวใจเธอเต้นระรัวทุกครั้งที่มีคนเปิดประตูเข้ามา

ยังคงเป็นคำปลอบใจเดิมที่ ‘เรายังไม่เชื่อในคำให้การของคนร้าย’ จริง ๆ เธอสามารถกลับบ้านไปได้ หาทนายมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ