บทที่ 39 บทที่ 38 ความซื่อสัตย์ (2)

บทที่ 38 ความซื่อสัตย์ (2)

‘พ่ออุ้มสิ!’

ร่างสูงชาไปทั้งร่าง มือที่ถือชามข้าวลูกถึงกับสั่นเทาและถอยหลังออกห่างลูกสาวตัวน้อยที่มือข้างหนึ่งกำขากางเกงเนวินไว้

“พี่แนนอุ้มนะคะ” พี่เลี้ยงรีบออกตัวเพราะรู้ในข้อตกลงของเจ้านายทั้งสองดี

“ไม่! พ่ออุ้ม!” ใบหน้ารูปไข่ยับย่นและจ้องมองเนวินด้วยความสงสัยว่าทำไมพ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ