บทที่ 5 ไม่ใช่เรื่องดี

ใบหน้าสวยหวาน ยิ้มกว้างออกมา อย่างมีความสุข แล้วขยับเข้าไป จูบที่ริมฝีปากของเขา อย่างอ่อนโยน

"พี่ยุทธ์ อยากผ่อนคลายเมื่อไหร่ บอกทิสานะคะ "

ชายหนุ่มวัยสามสิบปีปลายๆ ส่ายหน้า แล้วจับแก้มบอบบางของภรรยา ก่อนจะยิ้ม

"พี่ไม่ได้อยากมีใคร นอกจากน้องสา "

คนฟังอยากจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้เขา เท่าที่จะทำได้ แต่ทว่า ร่างกายมันไม่เอื้ออำนวย น้ำหนักที่ลดลงทุกเดือน และภูมิคุ้มกันในร่างกายมันลดถอยน้อยลง ทำให้ เวลาที่เหลืออยู่ มีไม่มากนัก

"ทิสา จะหาคนมาทำหน้าที่ให้แทนนะคะ "

คนที่เป็นสามี ไม่อยากจะไปมีใครที่ไหนเลย นอกบ้านหรือในบ้าน อยุทธ์ก็ไม่เคยอยากจะมองหาใคร ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ เริ่มต้นมาจาก ลูกชายแม่บ้าน กับ คุณหนู ผู้ร่ำรวย พ่อของเขาที่เป็นคนขับรถให้พ่อกับแม่ของเธอ ประสบอุบัติเหตุด้วยกัน หลังจากนั้น ชีวิตของคุณทิสา ก็ผูกติดกับเขาคนเดียว ผู้หญิงที่เป็นแฟนคนแรก ถูกข่มขู่ให้เลิกรากับเขา พร้อมกับ เอาเงินหลายแสนปิดปาก เพื่อจบเรื่อง ตั้งแต่นั้นมา ชีวิตของเขา ก็อยู่ในกำมือของเธอ เพียงผู้เดียว หนูอย่างเขา ไม่ได้ตกถังข้าวสาร แต่ตกอยู่ในโรงสีที่น่ากลัว น่าอึดอัด และ หาทางออกไม่เจอ

"น้องสา อย่าพูดแบบนี้อีกเลย พี่ไม่ต้องการเรื่องแบบนั้น ไม่เชื่อ น้องสาก็จับมันดู "

"ไม่เอาค่ะ อย่ามาทำเป็นเล่น " เสียงหัวเราะของเธอ สดใส ทำให้คนข้างนอก มองหน้ากัน คนที่ทำให้คุณหนูทิสา มีความสุขได้มากที่สุด คือคุณอยุทธ์ เพียงคนเดียว

ร่างกายแกร่งที่เปลือยเปล่า อยู่ภายใต้สายน้ำเย็นจัด เพื่อบรรเทาความร้อนรุ่ม ทางกาย ผู้หญิงที่ภรรยา จัดหามาให้ จะต้องทำให้เขา แต่ไม่อาจสัมผัสร่างกายเขาได้เลย แล้วแบบนี้ มันก็เท่ากับว่า เขาเป็นคนบังคับ ให้เธอต้องมาทำอะไรแบบนี้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย

ห้องว่างด้านหลัง ที่เป็นห้องสำหรับเก็บของส่วนตัว ถูกจัดตกแต่งใหม่เป็นแบบเรียบง่าย แต่ หรูหราทั้งหมด เฟอร์นิเจอร์ราคาหลายแสนบาท พร้อมกับเครื่องนอน ที่คัดสรรมาอย่างดี แม้จะไม่ได้ราคาแพง เท่ากับ ห้องนอนของเจ้าของบ้าน แต่ก็มีราคาสูง เกินกว่า ที่จะเอาไว้รับรองแขกธรรมดาทั่วไป

เสื้อผ้าที่เป็นชุดสวยงาม แบบที่เปิดเผยตัวตน ที่คุณผู้หญิงของบ้าน ไม่อาจจะ ซื้อหามาใส่ได้ ถูกนำออกมาจากถุง แล้ว แขวนเรียงราย ให้คุณผู้หญิงที่กึ่งนั่งกึ่งนอน อยู่บนเก้าอี้

"สวยไหม ชุดนี้ ราคาเท่ากับเงินเดือนของเธอทั้งเดือนเลยนะ "

คนงานที่กำลังจับไม้แขวน มองเศษผ้า ที่อยู่ในมือ แล้วก็ก้มหน้าลง

"ฉันจะเล่นอะไรสนุกๆ สักหน่อย ของเหล่านี้ เป็นเสื้อผ้า ที่ตุ๊กตาของฉันจะสวม เสื้อผ้า รองเท้า และ เครื่องประดับ พวกเธอ มีหน้าที่ช่วยฉันเลี้ยงและดูแลตุ๊กตาอย่างดี เข้าใจไหม "

เสื้อผ้าที่แขวนเรียงรายอยู่ในตู้ พร้อมกับ รองเท้า ที่เตรียมเอาไว้

เงินหลายแสน หรืออาจจะมาถึง หลักล้าน ที่จ่ายออกไป สำหรับของตกแต่งในห้องนี้ ทำให้แม่บ้าน ต้องแอบถามด้วยความเป็นห่วง

"คุณหนู คิดดีแล้วเหรอคะ "

คนที่ไม่ได้คิดอะไร ส่ายหน้า

"คิดอะไร ทำไมต้องคิด ฉันอยากเลี้ยง อยากเล่น ก็เล่น ถ้าเบื่อก็ทิ้ง "

"แต่ว่า "

"ทำไม ห่วงอะไร เงินของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้ ที่มีอยู่ตอนนี้ ใช้วันละล้าน ไปอีกร้อยปี ก็ไม่หมด แล้วทำไม ฉันจะต้องมาเก็บเงิน อีกไม่นาน ฉันก็ตายแล้ว "

เสียงพูดไม่ได้ดุดัน แต่ เต็มไปด้วย อารมณ์ มือบางจับแขนเสื้อคนข้างๆเอาไว้ แล้วทำตาดุใส่

"พี่ยุทธ์ เขาทำงาน เขาหาเงินให้ฉัน เดือนละยี่สิบกว่าล้าน ป้าไม่ต้องกลัวจะอดตายหรอก ถ้าฉันใช้เงินของฉันหมด พี่ยุทธ์ เขาก็เลี้ยงป้าไปจนแก่ตายได้ "

ชายหนุ่มที่เคยเป็นเด็กในบ้านหลังนี้ กลายมาเป็นคุณผู้ชายของบ้าน หลังจากสูญเสีย พ่อกับแม่ของคุณหนูไม่นาน แม่บ้านคนเก่า ที่เป็นแม่ของคุณอยุทธ์ ก็เพิ่งเสียชีวิตไป เมื่อไม่กี่ปีก่อน ด้วยโรคชรา ทุกวันนี้ บ้านหลังนี้ จึงเป็นโลกที่คุณหนูทิสา สร้างขึ้น โลกที่ไม่มีใคร กล้าไปแตะต้องเลย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป