บทที่ 125 ภาค 2: บทที่ 41: ปราการกิเลน

“อ๊ากกกก! ยอมแล้ว! กูยอมแล้ว!”

เฉินแผดเสียงร้องโหยหวน เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากบาดแผลที่หัวเข่าลงสู่พื้นกระจกแตก ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวขีดสุดเมื่อเห็นรชตกระชากสไลด์ปืนลูกซองเตรียมเล็งไปที่หัวเข่าอีกข้าง

“เฉิน...” เฟยก้าวเข้ามาจ้องมองหน้ามือขวากิเลนทมิฬ นัยน์ตากลมโตเรียบเฉยแต่กดดัน “นา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ