บทที่ 145 ภาค 2: บทที่ 62: สุสานของพวกมัน

รชตยืนทอดสายตามองซากศพของหน่วยลาดตระเวนและฝูงหมาป่าที่นอนจมกองเลือดสีแดงฉานตัดกับหิมะสีขาวโพลน ลมพายุยังคงพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งช่วยกลบร่องรอยและกลิ่นคาวเลือดได้อย่างมิดชิด พยัคฆ์หนุ่มยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ทีมเงาพยัคฆ์และมือสังหารดอกบัวแดงเคลื่อนที่เข้าสู่เป้าหมายต่อไปอย่างเงียบเชียบ

พวกเขาเดิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ