บทที่ 200 ภาคเงาทมิฬ บทที่ 51: รอยร้าวในเงามืด

สายลมแล้งช่วงผลัดเปลี่ยนฤดูกาลพัดหอบเอาละอองฝุ่นดินสีแดงและกลิ่นใบอ้อยแห้งโชยผ่านทุ่งดอนมะนาว ผืนดินที่เคยชุ่มฉ่ำด้วยไอหนาวเริ่มแตกแตกระแหงเป็นร่องตื้นตามธรรมชาติของรอยต่อเมืองสุพรรณบุรี แดดร่มลมตกยามบ่ายแก่ๆ สาดลำแสงสีส้มทองทอดผ่านเรือนยอดของต้นจำปีป่าใหญ่ ทอดเงาร่มครึ้มลงบนลานดินหน้ากระท่อมไม้...