บทที่ 223 ภาคปฐมบทพยัคฆ์ บทที่ 19: ปีกหักกลางสายฝน

สายฝนยามดึกสงัดของค่ำคืนวันเสาร์มิได้ตกลงมาเป็นเพียงละอองน้ำ หากแต่โหมซัดกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว ม่านน้ำสีขุ่นคลุ้มตัดขาดทัศนวิสัยของปากคลองสลัมคลองลึกจนมองเห็นสิ่งก่อสร้างรอบด้านเป็นเพียงเงาร่างตะคุ่มสีทะมึน กลิ่นคาวโคลนตมที่ถูกเกลียวคลื่นแม่น้ำเจ้าพระยาซัดสาดขึ้นมาปะปนกับกลิ่นสนิมเหล็กและกลิ่...