บทที่ 32 บทที่ 32: วงน้ำชาของมังกร

“พ่อ...”

เสียงของเรย์แผ่วเบาหวิว ราวกับคนถูกสูบวิญญาณ ใบหน้าที่เพิ่งมีสีเลือดฝาดกลับมาซีดเผือดลงในพริบตา เมื่อสมองประมวลผลข้อความในการ์ดและเชื่อมโยงข้อมูลเข้าด้วยกัน

“พี่สิงห์! ถ้ามันรู้ชื่อจริงเรย์ มันต้องรู้ประวัติเรย์แน่ๆ!” เรย์กำชายเสื้อสิงห์แน่นจนข้อขาว “พ่อ! พ่ออยู่ที่บ้านพักคนชรา!”

คำพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ