บทที่ 49 บทที่ 49: เค้นคอหมาป่า

ควันจากก๊าซพิษและเขม่าปืนเริ่มจางลงเมื่อระบบระบายอากาศฉุกเฉินของเพนต์เฮาส์กลับมาทำงานอีกครั้ง แสงไฟสำรองสีส้มสลัวสาดส่องให้เห็นสภาพห้องนั่งเล่นที่เละเทะไม่มีชิ้นดี กระจกแตกกระจาย ปลอกกระสุนเกลื่อนพื้น และร่างไร้วิญญาณของทหารรับจ้าง ‘Black Wolves’ ที่นอนจมกองเลือด

ตึง! ตึง! โครม!

ประตูเหล็กนิรภัยท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ