บทที่ 76 บทที่ 76: ฝูงมฤตยู

3... 2... 1... 0!

ความเงียบงันปกคลุมเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เสียง หึ่งๆ ที่แหลมเล็กและรัวเร็วจะดังแว่วมาจากทิศทางของระเบียบกระจกที่แตกละเอียด... มันไม่ใช่เสียงเฮลิคอปเตอร์ แต่มันคือเสียงของฝูงแมลงเหล็กมรณะ!

“พี่สิงห์! ดูนั่น!” เรย์ตะโกนลั่น พลางชี้ไปที่ขอบฟ้ามืดมิด

ดวงไฟสีแดงเล็กๆ นับสิบดวงกะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ