บทที่ 20 ตอนที่ 20 เหมือนถูกจับจ้อง

ไม่รู้เพราะเธอคิดไปเอง..หรือว่าช่วงนี้รางสังหรณ์ของเธอมันเริ่มทำงานผิดปกติ นั่นเพราะความรู้สึกลึกๆในอกมันกำลังทำเธอหวาดระแวง..ราวกับมีใครบางคนคอยตามติดชีวิตของเธออยู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง และเพราะความรู้สึกที่ไม่สงบนี้เอง..มันจึงทำให้เธอตัดสินใจที่จะหักเลี้ยงมอเตอร์ไซค์คันสีชมพูเข้าไปในวัดประจำหมู่บ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ