บทที่ 5 ตอนที่ 5 หนูมีให้ค่ะ..!
ตึกๆๆๆ
เพียงก้าวขาเดินผ่านประตูเข้ามาในตึกใหญ่ที่ว่า..เธอก็เหมือนจะหายใจไม่สะดวกขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความรู้สึกหนาวเหน็บเข้าไปถึงกระดูกดำราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในขั้วโลกเหนือ ทำเฌอแตมแทบจะเตลิดวิ่งหนีออกไปจากตัวตึกยกเลิกการช่วยเหลือเสียนาทีนี้ ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตาบาร์บี้ออกอาการเลิ่กลักหลังเห็นชายปริศนาชุดดำเดินกันให้ควักอยู่ทั่วตึกใหญ่ หัวใจดวงเล็กที่อยู่ภายใต้หน้าอกข้างซ้ายแทบจะหยุดเต้น..เมื่อหนึ่งในนั้นตวัดสายตาดุร้ายมองมาที่เธออย่างเอาเรื่อง
“ก้มหน้าเข้าไว้”เหงื่อบริเวณขมับบางผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด..และก่อนที่เธอจะหัวใจวายตายก่อนได้เริ่มฝึกภาคปฏิบัตินั้น จู่ๆเสียงของพี่สาวพยาบาลที่เดินนำหน้าเธอเล็กน้อยก็เอ่ยขึ้น..เรียกสติสัมปชัญญะของเธอให้กลับเข้าร่าง ก่อนเฌอแตมจะรีบก้มหน้าชิดอกทำตามคำแนะนำของพี่พยาบาลสาวอย่างว่านอนสอนง่าย และเร่งสับขาเดินผ่านพวกเขาเหล่านั้นไปยังลิฟต์สำหรับบุคลากรภายในโรงพยาบาลแห่งนี้ทันที
กึกกกก!!!
“จะไปไหน..!!”แต่โล่งใจได้เพียงไม่กี่วิเท่านั้นเธอก็เหมือนถูกกระชากวิญญาณออกจากไปร่าง มือไม้ทั้งสองเย็นเยียบอย่างไม่ทราบสาเหตุ..หลังชายชุดดำที่ก่อนหน้านี้มองเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อเดินเข้ามาขวางและเอ่ยถามเพียงสั้นๆ แต่ถึงอย่างนั้นรังสีน่ากลัวที่แผ่กระจายออกมาจากตัวเขา..แทบจะทำขวัญของเธอกระเจิดกระเจิงออกไปจากร่าง
“ดิฉันนำเอกสารสำคัญมาให้คุณหมอท่านค่ะ”ในขณะที่เธอกัดฟันสวดมนต์ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองชีวิตน้อยๆของเธออยู่นั้นเอง พี่สาวพยาบาลตรงหน้าของเธอก็เอ่ยอธิบายกับชายชุดดำร่างยักษ์ออกไปอย่างนอบน้อม..จนเธอนึกสงสัยในเบื้องลึกเบื้องหลังของบุคคลพวกนี้ขึ้นมาเรื่อยๆ
“ไปได้..!”ความเงียบปกคลุมเพียงไม่นานก่อนชายชุดจะยอมปล่อยตัวเธอและพี่สาวพยาบาลไป เฌอแตมที่แทบจะยื้อวิญญาณให้อยู่กับกายหยาบไม่ไหว..รีบก้าวขาที่หนักอึ้งเดินตามหลังพี่สาวพยาบาลออกไปราวกับคนจิตหลุด!
ติ้งงงงงงง!!!
เฮือกกกก!!!
“0.0..!!!”เสียงสัญญาณลิฟต์ที่ดังขึ้นเสมือนมือที่มองไม่เห็นกระชากเธอกลับมายังโลกมนุษย์ เฌอแตมฝืนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ก่อนจะต้องตกใจหนักยิ่งกว่าเดิม..หลังบานประตูลิฟต์ที่เคลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์มากมายเดินกันพลุกพล่านอยู่บนชั้นจุดหมายปลายทาง ความอำมหิตที่ตลบอบอวลไปทั่วทั้งชั้นทำเอาเฌอแตมแทบก้าวขาไม่ออก จนกระทั่งพี่สาวพยาบาลสะกิด..ถึงทำให้เธอได้สติและรีบจ้ำเท้าเดินตามหลังพี่สาวพยาบาลออกไปจะลิฟต์
ตึกๆๆๆ
“ในกล่องคืออะไร”แต่ความคุ้มกันที่หนาแน่นยิ่งกว่าเดินเข้าคลั่งเก็บทองคำมหาศาล..ก็ทำเอาลมหายใจของเธอสะดุดได้อย่างง่ายดาย พร้อมกันนั้นที่หนึ่งในบรรดาคนชุดดำเบื้องหน้าเดินเข้ามาขวางและถามถึงสิ่งที่อยู่ภายในกล่อง เฌอแตมแทบฉี่ราดกระโปรงหลังเหลือบไปเห็นมัจจุราชสีดำทมิฬที่อยู่ประดับบริเวณสะโพกสอบเข้าอย่างจัง หัวใจดวงเล็กแทบร่วงไปอยู่ตาตุ่มเมื่อสมองเริ่มประมวลผลเหตุการณ์ที่เธอเผชิญอยู่..จนกระทั่งภาพทุกภาพเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่าพวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป..แต่กลุ่มคนพวกนี้คือคนที่อยู่เหนือกฎหมายต่างหาก!
“เอกสารสำคัญที่คุณหมอท่านขอค่ะ”น้ำเสียงสุขภาพไม่ต่างจากก่อนหน้านี้ดังขึ้น ทำเฌอแตมรีบข่มอาการตื่นตระหนกของตัวเองเอาไว้ให้ลึกที่สุด แล้วรีบทำตามคำแนะนำเดิมของพี่สาวพยาบาล..ก้มหน้าชิดอกไม่กล้ามองหน้าคนที่กำลังยืนไต่สวนอยู่ในขณะนี้
“แล้วอีกคนละ?”
อึกกก!!!
“….!!!!”เธอรู้สึกเสมือนถูกปลายมีดจ่ออยู่บริเวณคอหอยอยู่ตลอดเวลา เหงื่อกาฬมากมายผุดขึ้นตามขมับบางบ่งบอกถึงอาการหวาดหวั่นในตอนนี้ได้เป็นอย่างดี ดวงตากลมโตสั่นระริกหลังปลายรองเท้าหนังสีดำขลับก้าวเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ แล้วเอ่ยถามเพียงสั้นๆ..แต่กลับสามารถทำเธอแทบจะล้มทั้งยืนได้!
“นักศึกษาพยาบาลภาคปฎิบัติค่ะ…”พี่สาวพยาบาลเป็นคนตอบคำถามชายชุดดำตรงหน้า ส่วนเธอที่กลายเป็นใบ้ไปชั่วขณะทำได้เพียงแค่ก้มหน้าชิดอกกอดแฟ้มเอกสารแน่น..ราวกับมันคือสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจเพียงหนึ่งเดียวของเธอเท่านั้น!
ตึกๆๆๆๆ
“เอื้องดาว!..เอกสารสถาบันเลือดที่คุณหมอต้องการละ?”และในขณะเดียวกันนั้นเองเสียงฝีเท้ากระทบลงกับพื้นกระเบื้องถี่ๆก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนทวงเอกสารสำคัญทางการแพทย์ด้วยความร้อนอกร้อนใจก็ดังมาในเวลาไล่เลี่ยกัน เฌอแตมเสมือนถูกดึงขึ้นจากน้ำในวินาทีสุดท้ายของชีวิต..เธอเลิกสนใจชายชุดดำตรงหน้าแล้วเหลือบหางตามองไปยังเจ้าของเสียงดังกล่าวแทน
“อยู่ตรงนี้แล้วค่ะ”และก็เป็นครั้งแรกที่เธอได้รู้จักชื่อของพี่สาวพยาบาลตรงหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็อยู่ในภวังค์ความคิดได้ไม่นาน..หลังเสียงของพี่เอื้องดาวเอ่ยตอบกลับไปพร้อมกับสะกิดให้เธอได้สติ เพราะสายตาของชายฉกรรจ์มากมายที่มองมายังพวกเธอเป็นจุดเดียว..แทบจะไม่ต่างจากกระบอกปืนมัจจุราชนับร้อยที่พร้อมจะกระชากวิญญาณของเธอออกจากร่างทันทีที่ลั่นไก ‘บ้าไปแล้ว!!..สาบานได้ไหมว่าเธออยู่โรงพยาบาลไม่ใช่ดงมาเฟีย!’
“งั้นก็รีบเอาไปให้คุณหมอด่วน!..”คนที่ตามมาทวงเอกสารสำคัญพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด ทำเอาเฌอแตมรีบดึงสายตาจากปลายกระบอกปืนนั้นแล้วเตรียมตัวรอรับสัญญาณจากพี่สาว ที่เธอดันหลวมตัวเข้ามาอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่ได้คายไม่ออกนี้อย่างไม่ได้ตั้งใจ ‘T^Tงื้อออ~~~ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอขอทำเมินไม่สนใจ..แล้วไปเตรดเตร่ซื้อลูกชิ้นปิ้งนายกอไปฝากมารดาเสียจะดีกว่า!’
“ค่ะๆๆ”และแล้วเสียงที่เธอรอคอยก็มาถึง..เฌอแตมรู้สึกเสมือนยกภูเขาออกจากอก เพราะสิ้นคำพูดนั้น..เธอและพี่เอื้องดาวก็รีบสับขากึ่งเดินกึ่งวิ่งตามพี่พยาบาลที่เข้ามาช่วยชีวิตอย่างไม่เสียเวลาคิดให้ยุ่งยาก เพราะการหนีจากกลุ่มชายหน้าโหดพวกนี้..ย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว!
ตึกตักๆๆๆ
ทั้งๆที่คิดว่าเธอจะได้หายใจสะดวกแล้ว..แต่ความเป็นจริงแล้วเปล่าเลย เพราะยิ่งเห็นห้องปลอดเชื้อตรงหน้าชัดเจนเท่าไหร่..หัวใจของเธอก็แทบจะร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม ฝ่ามือเล็กชื่นแฉะเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ..ลมหายใจขาดหายเป็นช่วงๆราวกับจุดจบชีวิตของเธออยู่ใกล้เพียงเอื้อม!
หมับบบบ!!!
“น้อง!!!..เป็นอะไรไปคะ?”ความรู้สึกเสมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างชั่วคราวมันเป็นอย่างนี้นี่เอง มือเท้าของเธอชาไปทั้งแถบ..ก่อนจะสะดุ้งตื่นจากความคิดเมื่อพี่เอื้องดาวยืนมือเข้ามาช่วยได้ทันท่วงที
พรึบพรับๆๆๆ!!!
“0.0!..อึก!..ปะ..เปล่าค่ะ”ศีรษะทุยเล็กขยับส่ายรัวๆจนหมวกพยาบาลที่สวมอยู่เกือบหล่น พร้อมกับตะกุกตะกักพูดออกไปแทบไม่เป็นภาษาจนพี่เอื้องดาวถึงกับชะงัก..เพราะใบหน้าของเธอในตอนนี้ซีดเผือกราวกับไก่ต้ม
แกร๊กกกก!!!
“เอกสารที่ผมต้องการอยู่ไหน?”และในขณะเดียวกันนั้นบานประตูห้องผ่าตัดตรงหน้าก็เปิดออกกว้าง ก่อนคุณหมอที่มีสีหน้าเคร่งเครียดจะเดินนำกลุ่มพยาบาลออกมา..พร้อมกับเอ่ยปากถามถึงเอกสารที่ต้องการอย่างรวดเร็ว
“นี่ค่ะคุณหมอ..ธนาคารเลือดทั้งหมดที่คุณหมอต้องการทราบ!”พี่เอื้องดาวที่ได้รับหน้าที่ไปเตรียมเอกสารตามที่คุณหมอสั่ง รีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับสะกิดให้เธอนำเอกสารทั้งหมดไปยื่นให้คุณหมอ ซึ่งเธอที่บังเอิญมาอยู่ในสถานการณ์สุดคับขันนี้..ก็ทำได้แต่ตามน้ำเดินไปยื่นเอกสารในมือให้กับกลุ่มคุณหมอ
กึกกกก!!!
“บ้าเอ้ย!!!…Bombay Blood group ที่มีอยู่ไม่เพียงพอต่อคนไข้!”และใช้เวลาในการตรวจสอบเพียงไม่นาน..เสียงสบถอย่างหัวเสียของคุณหมอก็ดังขึ้น เมื่อกรุ๊ปเลือดดังกล่าวนั้นไม่เพียงพอกับคนไข้ที่เสียเลือดมากในตอนนี้
“งะ…งั้นจะทำยังไงดีค่ะ..คนไข้ต้องการเลือดเป็นจำนวนมากด้วย”เมื่อได้ยินคำพูดของคุณหมอทุกคนที่อยู่ในบริเวณดังกล่าวก็แทบจะล้มทั้งยืน ก่อนหนึ่งในนั้นจะเอ่ยถามเสียงสั่น..เนื่องจากคนไข้ที่กำลังอยู่ในขั้นตอนการผ่าตัดไม่อาจรอเลือดได้นานกว่านี้อีกแล้ว
“ไปแจ้งคุณเคย์เดน คุณเคลย์ตัน คุณเคอร์ติสด่วน!”ความเงียบเคลื่อนตัวเข้าปกคลุมเพียงไม่นาน ก่อนคุณหมอวัยกลางคนจะตัดสินใจจัดการกับปัญหาที่อยู่ตรงหน้า..ด้วยการส่งเรื่องรายงานถึงผู้บริหารทั้งสามแห่งโรงพยาบาลทราบ เพราะบุคคลที่กำลังเข้ารับการผ่าตัดอยู่ในขณะนี้..คือผู้มีอิทธิพลระดับโลก และถ้าหากพวกเขาไม่สามารถยื้อชีวิตได้..ไม่แคล้วที่ชีวิตของพวกเขาทุกคนคงได้หายไปจากโลกใบนี้ด้วย!
“แต่ว่าคนไข้…”
“ไปทำตามที่ผมพูด..อย่าได้มีคำถาม!”
“เออ..ถ้าเป็นเลือดกรุ๊ปนั้น…หนูมีให้นะคะ”
ขวับบบบ!!!/ขวับบบบ!!!/ขวับบบบ!!!
แต่แล้ววินาทีที่หนทางชีวิตเริ่มมืดมนลงไปทุกทีๆนั้นเอง พลันเสียงแห่งสวรรค์ก็ดังขึ้น..ทำเอาทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นเสมือนได้โผล่ศีรษะพ้นจากผิวน้ำในช่วงวินาทีสุดท้ายของชีวิต…!!
“…!”
“ถ้าเป็นเลือดกรุ๊ปนั้น…หนูมีให้ค่ะ”
