บทที่ 93 ตอนที่ 93 เช้าที่ไม่มีเขาแล้ว!

เช้าวันต่อมา

“อื้ออออ~~~”เสียงครางอื้ออึงในลำคอระหงดังขึ้นเบาๆ..ก่อนเจ้าของเรือนร่างประดุนาฬิกาทราย จะพลิกตัวหนีแสงแดงอ่อนๆที่ส่องเล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาไปอีกฝั่งหนึ่ง แม้เปลือกตาทั้งสองข้างจะยังคงปิดสนิท..แต่ฝ่ามือเล็กก็ยังคงทำหน้าที่กวาดสำรวจหาอีกร่างหนึ่งที่เธอมักจะซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นจนติดเป็...