บทที่ 100 ปลายทางพันปี

ฝนตกกระทบหลังคาเรือนเหมยอย่างแผ่วเบา

ไป๋หลิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มือข้างหนึ่งถือถ้วยชา อีกข้างวางอยู่บนหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นเล็กน้อย

นางมองสวนตรงหน้า

ต้นเหมยทั้งสิบเอ็ดต้นกำลังออกดอกพร้อมกัน

ดอกสีขาวกระจายเต็มกิ่ง

บางกลีบปลิวตามสายลม

บางกลีบร่วงลงบนพื้นดิน

ภาพตรงหน้าธรรมดาเหลือเกิน

ธรรมดาจนบางครั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ