บทที่ 16 เมืองแรกที่ถูกลืม

“เมืองแรก...”

ไป๋หลิงพึมพำคำนี้ซ้ำอีกครั้ง ขณะที่ปลายนิ้วของนางยังคงแตะอยู่บนตัวอักษรในจดหมาย

หมึกสีดำแห้งสนิทแล้ว แต่ความรู้สึกเย็นวาบที่เกิดขึ้นในใจกลับไม่ยอมจางลง

เทียนเซียวยืนอยู่ข้าง ๆ

“เจ้าเคยได้ยินชื่อนี้จากหลัวเฉินเมื่อห้าร้อยปีก่อนจริงหรือ?”

“จริง”

“เขาพูดว่าอะไร?”

ไป๋หลิงเงียบไป

“ข้าจำไม่ไ...