บทที่ 19 เงาที่ไม่ใช่ความจริง

หมอกสีขาวหนาทึบปกคลุมทุกอย่างจนมองไม่เห็นแม้แต่มือของตัวเอง

ไป๋หลิงพยายามก้าวถอยหลัง แต่เท้ากลับเหมือนจมอยู่กับพื้น

เสียงของหญิงสาวยังคงดังอยู่รอบตัว

“ห้าร้อยปีก่อน...เจ้าคือคนที่ทำให้เขาตาย”

ไป๋หลิงตัวชา

“ไม่จริง”

นางพึมพำออกมา

“ข้าไม่เคยฆ่าใคร”

เสียงนั้นหัวเราะเบา ๆ

“เจ้าจำไม่ได้”

“ข้าจำไม่ได้ก็ไม...