บทที่ 20 ประตูแห่งความทรงจำ

แสงสีขาวจากประตูหินสว่างขึ้นเรื่อย ๆ จนคนทั้งสี่ต้องยกแขนขึ้นบังดวงตา

เสียงมากมายยังคงดังอยู่รอบตัว

เสียงหัวเราะ

เสียงร้องไห้

เสียงกระบี่กระทบกัน

เสียงคนเรียกชื่อกันด้วยความหวาดกลัว

แต่เหนือเสียงเหล่านั้น มีเสียงหนึ่งชัดเจนที่สุด

“ไป๋หลิง...”

นางตัวแข็ง

เสียงนั้นเหมือนหลี่เทียนเซียวทุกอย่าง

ทั้งน้ำเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ