บทที่ 21 เสียงระฆังยามราตรี

เสียงระฆังดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม

กังวานยาวลึกจนพื้นหินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือน

ไป๋หลิงสะดุ้งสุดตัว เธอหันไปมองหลี่เทียนเซียวทันที ขณะที่ชายหนุ่มคว้ามือของนางไว้โดยไม่ต้องมีใครเอ่ยคำใด

“อย่าปล่อยมือข้า”

เสียงของเขานิ่งกว่าปกติ แต่แรงบีบที่ฝ่ามือกลับบอกชัดว่าเขากำลังระวังตัวเต็มที่

ไป๋หลิงมองมือที่จับกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ