บทที่ 27 คนที่หัวใจยังจำได้

เสียงหายใจของหลี่เทียนเซียวแผ่วลงจนไป๋หลิงต้องก้มลงฟังใกล้ ๆ

“เทียนเซียว...”

ชายหนุ่มกระพริบตาช้า ๆ

แววตาที่เคยคุ้นกลับว่างเปล่าจนนางรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังบีบรัดหัวใจ

“เจ้าได้ยินข้าหรือไม่?”

เขาพยักหน้าเล็กน้อย

“ได้ยิน”

“แล้วเจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร?”

เทียนเซียวมองนางอยู่นาน

นานจนรอยยิ้มบนใบหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ