บทที่ 35 ทางสู่เมืองไร้นาม

เสียงล้อรถกระทบก้อนหินดังเป็นจังหวะอยู่ใต้พื้นไม้ ขณะที่แสงเย็นค่อย ๆ ทาบลงบนแนวเขาด้านหน้า

หลี่เทียนเซียวนั่งพิงขอบรถ มือหนึ่งประคองถ้วยยา อีกมือวางอยู่บนเข่าของตนเอง

ไป๋หลิงนั่งตรงข้ามเขา

นางจ้องถ้วยยาในมือเขาอยู่นาน ก่อนจะถามขึ้น

“เจ้าจะดื่มจริงหรือ”

หลี่เทียนเซียวเหลือบตามอง

“ข้าเป็นหมอ”

“ข้าถาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ