บทที่ 38 หอคอยเหนือเมืองไร้นาม

เสียงน้ำไหลเบา ๆ ดังอยู่ใต้สะพานหินเก่า

ไป๋หลิงยืนอยู่กลางสะพาน มือหนึ่งถือกระดิ่งเงินที่เสี่ยวเหยียนมอบให้ อีกมือจับชายแขนเสื้อของหลี่เทียนเซียวไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

ตรงหน้าของพวกเขาคือหุบเขาขนาดใหญ่ที่ไม่ควรมีอยู่บนเส้นทางสายนี้

ภูเขาสองฝั่งตั้งสูงจนบดบังท้องฟ้า เหลือเพียงช่องแคบ ๆ ให้แสงอาทิตย์ลอดผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ