บทที่ 39 เส้นทางสู่ดินแดนจิ้งจอก

เสียงดนตรีจากร้านค้าริมถนนลอยมาตามสายลม

ท่วงทำนองนั้นไม่เหมือนเพลงที่ไป๋หลิงเคยได้ยินในโลกมนุษย์ เสียงขลุ่ยผสมกับระฆังเล็ก ๆ เป็นจังหวะช้า ๆ คล้ายเสียงน้ำไหล และทุกครั้งที่โน้ตสุดท้ายจบลง โคมไฟเหนือศีรษะก็จะสว่างขึ้นทีละดวง

ไป๋หลิงเงยหน้ามองจนลืมเดิน

“สวยจัง...”

หลี่เทียนเซียวที่เดินอยู่ข้างกันหันมอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ