บทที่ 43 ดินแดนเก้าจันทรา

เสียงลมหายใจของไป๋หลิงสะดุดทันทีที่เท้าของนางแตะพื้น

ความมืดรอบตัวไม่ได้มืดสนิทเสียทีเดียว หากเต็มไปด้วยแสงสีเงินจาง ๆ ที่ลอยอยู่กลางอากาศ คล้ายดวงดาวจำนวนมากถูกใครบางคนหยิบมาวางไว้ใกล้พื้นดิน

นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

ไม่มีดวงจันทร์

มีเพียงวงแหวนสีเงินเก้าวงลอยเรียงซ้อนกันอยู่ไกลออกไป แต่ละวงส่องแสง...