บทที่ 44 ป่ากลืนดารา

เสียงคำรามดังขึ้นจากใต้หน้าผาในจังหวะที่กวางจันทรากำลังร่อนผ่านกลุ่มเมฆ

ไป๋หลิงหันขวับลงไปมอง

สิ่งที่เห็นทำให้นางถึงกับลืมหายใจ

เบื้องล่างไม่ใช่พื้นดิน แต่เป็นป่าขนาดมหึมาที่แผ่กว้างออกไปจนสุดสายตา ต้นไม้ทุกต้นสูงเสียดฟ้า ลำต้นสีดำสนิท ส่วนปลายกิ่งกลับมีใบสีเงินระยิบระยับ

ท่ามกลางความมืดของป่า มีแสง...