บทที่ 50 ดินแดนสามจันทรา

แสงสีเงินใต้ฝ่าเท้าดับลงในทันที

ไป๋หลิงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกลงจากที่สูง

นางคว้ามือของหลี่เทียนเซียวโดยไม่ทันคิด

“เทียนเซียว!”

“ข้าอยู่ตรงนี้!”

เสียงของเขาดังอยู่ข้างกาย แต่ร่างกลับมองไม่เห็น

รอบตัวมืดสนิท

ไม่มีพื้น

ไม่มีท้องฟ้า

ไม่มีแม้แต่เสียงลม

ไป๋หลิงกำมือเขาแน่นขึ้น

“อย่าปล่อยนะ”

“ไม่ปล่อย”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ