บทที่ 58 จันทราที่แปดแห่งทะเลดารา

“เทียนเซียว!”

เสียงของไป๋หลิงดังขึ้นกลางความมืด

มือของนางยังจับมือเขาไว้แน่น แต่ร่างทั้งสองกลับกำลังร่วงลงไปอย่างไร้ทิศทาง

ลมเย็นพุ่งผ่านใบหน้า

เส้นผมยาวปลิววุ่นวาย

ไม่มีพื้นดิน

ไม่มีท้องฟ้า

ไม่มีแม้แต่แสงจากดวงจันทร์ทั้งเจ็ดที่เคยอยู่เหนือศีรษะ

มีเพียงความมืดที่เหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด

“ข้าอยู่ตรงนี...