บทที่ 62 สวนเหมยใต้จันทราทอง

เสียงระฆังสามครั้งยังคงก้องอยู่เหนือสวนเหมย

กัง

กัง

กัง

กลีบดอกเหมยสีขาวปลิวจากกิ่งลงมาราวกับหิมะ

ไป๋หลิงยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเด็กชาย

สายตาของนางยังจับอยู่ที่จี้หยกในมือเขา

“จี้นั่น…”

เด็กชายยื่นให้

“เป็นของท่าน”

ไป๋หลิงไม่ได้รับทันที

“ใครเป็นคนฝากไว้?”

เด็กชายเอียงศีรษะ

“ข้าไม่รู้”

“ไม่รู้?”

“ท่านแม่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ