บทที่ 74 เรือข้ามภพ

คำพูดของผู้เฝ้าแม่น้ำทำให้ทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเงียบลงราวกับเวลาหยุดเดิน

ไป๋หลิงยังคงถือหยกสีขาวไว้ในมือ

ตัวอักษรสามคำบนหยกยังส่องแสงอ่อน ๆ

กลับบ้านด้วยกัน

นางลูบปลายนิ้วผ่านตัวอักษรอย่างแผ่วเบา

“เพื่อให้ข้ามีเวลามากพอ…”

นางเงยหน้าขึ้น

“ที่จะได้พบคนที่ข้าเลือกจริง ๆ?”

ผู้เฝ้าแม่น้ำพยักหน้า

“ใช่”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ