บทที่ 79 ชีวิตใต้พันธะ

เสียงคลื่นสีดำกระทบแท่นหินดังเป็นจังหวะ

ชายผมขาวยังคงนั่งนิ่งอยู่กลางทะเล

โซ่สีทองพันรอบแขน ขา และลำตัวของเขา

แต่สิ่งที่ทำให้ไป๋หลิงไม่อาจละสายตาได้กลับเป็นใบหน้า

ใบหน้านั้นคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

ไม่ใช่เพราะเคยเห็น

แต่เพราะเหมือนมีบางส่วนในหัวใจของนางจำได้

“เขาเป็นใคร?”

ไป๋หลิงถาม

เซวียนไม่ตอบ

ชายผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ