บทที่ 81 ผู้หลับใต้ราก

กลีบดอกเหมยสีขาวลอยอยู่เหนือทะเลดอกไม้

ไม่มีสายลม

แต่กลีบเหล่านั้นกลับหมุนช้า ๆ ราวกับกำลังเต้นรำไปตามเสียงเพลงที่ไม่มีใครได้ยิน

เทียนเซียวก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

ใต้ฝ่าเท้าของเขาเป็นพื้นสีขาวนุ่มคล้ายหมอก แต่เมื่อเหยียบลงไปกลับให้ความรู้สึกเหมือนดินจริง ๆ

เซวียนยังยืนนิ่ง

ดวงตาของเขาจับจ้องหญ...