บทที่ 88 บุรุษใต้ต้นเหมย

เสียงระฆังบนยอดเขายังดังเป็นจังหวะ

กริ๊ง…

กริ๊ง…

แต่ละครั้งที่เสียงกระทบผ่านอากาศ ดอกเหมยสีขาวบนภูเขาก็ร่วงลงมาราวกับหิมะ

กลีบดอกไม้หมุนวนอยู่กลางอากาศ ก่อนจะกลายเป็นแสงเล็ก ๆ แล้วลอยหายไปกับสายลม

ไป๋หลิงยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง

นางไม่ได้รีบเดินขึ้นเขา

เพียงยืนนิ่งราวกับกำลังเตรียมใจให้ตัวเอง

เทียนเซียวม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ