บทที่ 95 บุปผาจากอดีต

เสียงระฆังยามเช้าดังขึ้นเหนือเมืองสี่ฤดู

ไป๋หลิงลืมตาขึ้นพร้อมกับความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่าง

นางนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองโต๊ะข้างเตียง

เมล็ดสีทองยังคงอยู่ตรงนั้น

เมื่อคืนมันเคยเปล่งแสงและทิ้งข้อความประหลาดเอาไว้

แต่ตอนนี้กลับดูธรรมดาราวกับเมล็ดไม้ทั่วไป

ไป๋หลิงเอื้อมมือไปแตะมัน

ไม่มีอะไรเก...